บทที่ 64 ตายทั้งเป็น (10)

ด้านร่างน้อยยกมือขึ้นปิดหู หล่อนไม่อยากฟังคำเอื้อนเอ่ยใดๆ ก่อนกรีดร้องสุดเสียง ความอดทนหมดลงจนติดลบ ไม่รู้ว่าจะระบายออกด้วยหนทางไหน ยิ่งธีมะเข้ามาโอบกอดหล่อนก็ไม่ต่างจากคนตายทั้งเป็น

             “ขอโทษ ฉันไม่เคย…รู้เลยว่านิชา เป็นโรคความดันโลหิตสูง ฉันมันเลว…ฉันขอโทษ” เขายอมกราบลงแทบเท้า หากทำนาฏนิ...